عوامل اصلی موثر بر چسبندگی آبکاری کروم است

عملیات پیش آبکاری شامل فرآیندهای اصلی حذف روغن ، دمیدن ماسه و فعال سازی آن می باشد. 1) دفع روغن. لکه های روغنی روی سطح قطعات آبکاری شده باعث می شوند که لایه کروم قادر به رسوب یا لایه آبکاری در لکه های روغن در هنگام آبکاری نباشد ، و برای رفع روغن لازم است 2) دمش شن. اگر فیلم غیرفعال روی سطح قسمت آبکاری شده به طور کامل برداشته نشود باعث می شود لایه کروم دشوار یا نسبتاً گشاد باشد و به راحتی از بین برود. سندبلاست می تواند به طور موثری لایه غیرفعال را بر روی سطح فلز از بین ببرد ، و می تواند سطح آن را خشن کند ، نیروی نیش مکانیکی را تقویت کند و از این طریق به بهبود اتصال مکانیکی بین روکش و بستر کمک کند. اما شن و ماسه زدن باعث افزایش استرس قطعه کار می شود و برای بعضی از قسمت هایی که نیاز به زبری سطح بالا یا دقت تطبیق دارند مناسب نیست.

3) فعال سازی. فرآیند فعال سازی کلید آبکاری آلیاژ تیتانیوم است. این باعث می شود که فیلم اکسید روی سطح آلیاژ تیتانیوم از بین برود و در همان زمان ، یک فیلم تبدیل نازک یا لایه پایین فلزی ایجاد کند ، به طوری که بستر تیتانیوم قبل از آبکاری مجدداً اکسیده نشود و در همان زمان ، بتواند پوشش لایه فلزی خوب شود پوشش سپرده شده. این کار برای قرار دادن قطعات آبکاری شده در مخلوطی از HC1 و H2SO4 غلیظ برای تصفیه هیدروژن سازی است تا سطح تیتانیوم با هیدروژن ترکیب شود تا یک فیلم مداوم خاکستری تا سیاه ایجاد شود. این فیلم می تواند بستر را از اکسیداسیون قبل از آبکاری محافظت کند. این می تواند چسبندگی پوشش خوبی را تضمین کند.