تنها یک هدف برای موقعیت یابی و گیره زدن وجود دارد: هیچ تغییر شکلی

در فرایند تماس با راه حل های مختلف، دریافته ایم که همیشه برخی مشکلات موقعیت یابی و گیره گیری در طراحی اولیه وجود دارد. در نتیجه مهم نیست که راه حل چقدر نوآورانه باشد، اهمیت عملی خود را از دست خواهد داد. درک دانش پایه موقعیت یابی و گیره گیری می تواند به طور اساسی یکپارچگی طرح طراحی و پردازش فیچر را تضمین کند.

دانش مکان یاب

1. اصل اساسی موقعیت از طرف قطعه کار

هنگام قرار گرفتن از کنار قطعه کار، مانند حمایت، اصل سه نقطه ای اساسی ترین اصل است. این همان اصل حامی است. اصل سه نقطه ای نامیده می شود که از این اصل گرفته شده است که «۳ نقطه بر روی یک خط مستقیم یک سطح را تعیین می کند.» در میان ۴ نقطه، ۳ نقطه می توانند یک سطح را تعیین کنند، بنابراین در مجموع می توان ۴ سطح را تعیین کرد، اما مهم نیست که موقعیت یابی چگونه انجام شود، ساخت نقطه ۴ در همان هواپیما کاملاً دشوار است.

يه اصل سه نقطه اي

به عنوان مثال در هنگام استفاده از ۴ موقعیت یال با ارتفاع ثابت، تنها ۳ امتیاز در یک مکان خاص می تواند قطعه کار را لمس کند و احتمال اینکه نقطه ۴ باقی مانده قطعه کار را لمس کند هنوز بسیار زیاد است.

بنابراین، در هنگام پیکربندی موقعیت، به طور کلی از ۳ نقطه به عنوان مرجع استفاده کنید، و فاصله بین این ۳ نقطه را تا حد امکان افزایش دهیم.

علاوه بر این، هنگام قرار گرفتن موقعیت یاب، باید جهتی را که بار ماشینکاری از قبل در آن اعمال می شود، تأیید کرد. جهت بار ماشینکاری جهت سفر دارنده ابزار / ابزار است. دستگاه موقعیت یابی در انتهای جهت خوراک می تواند به طور مستقیم بر دقت کلی قطعه کار تأثیر بگذارد.

به طور کلی، هنگام قرار دادن سطح خالی قطعه کار، از یک موقعیت یال قابل تنظیم از نوع پیچ استفاده کنید و هنگام قرار گرفتن سطح قطعه کار، از یک نوع ثابت استفاده کنید (سطح تماس قطعه کار زمین است).

دوم، اصل اساسی موقعیت یابی از سوراخ قطعه کار

در هنگام استفاده از سوراخ های ماشین شده در فرایند قبلی قطعه کار برای موقعیت یابی، لازم است از سنجاق با تحمل موقعیت یابی استفاده شود. با تطبیق دقت سوراخ قطعه کار با دقت شکل سنجاق، و ترکیب با توجه به تحمل مناسب، دقت موقعیت یابی می تواند به تقاضای واقعی برسد.

علاوه بر این، در هنگام استفاده از سنجاق برای موقعیت یابی، به طور کلی یکی از سنجاق مستقیم استفاده می کند و دیگری از سنجاق الماسی شکل استفاده می کند، بنابراین مونتاژ و تکه تکه کردن قطعه کار راحت تر خواهد شد و نادر است که قطعه کار و سنجاق گیر کرده باشند.

از موقعیت سنجاق استفاده کنید

البته استفاده از پین های مستقیم برای هر دو پین نیز با تنظیم تحمل مناسب امکان پذیر است. برای موقعیت یابی دقیق تر، معمولاً استفاده از سنجاق مستقیم و سنجاق الماس بیشتر مؤثر است.

در هنگام استفاده از یک سنجاق مستقیم و سنجاق الماسی شکل، معمولاً خط جهت آرایش سنجاق الماسی شکل (تماس با قطعه کار) عمود بر خط سنجاق مستقیم و سنجاق الماسی شکل در ۹۰ درجه است. این پیکربندی برای زاویه به موقعیت (جهت چرخش قطعه کار) است.

دانش گیره ها

1. طبقه بندی بست

با توجه به جهت گیره به طور کلی به دسته های زیر تقسیم می شود:

بعد، اجازه دهید به ویژگی های گیره های مختلف نگاه کنیم.

1. گیره فشرده از بالا

گیره ای که از بالای قطعه کار فشرده می شود، کمترین مقدار تغییر شکل را در طول گیره دارد و قطعه کار پایدارترین در پردازش است، بنابراین در کل، اولین ملاحظه گیره از بالای قطعه کار است. رایج ترین نوع فیچر که از بالای قطعه کار فشرده می شود یک فیچر دستی و مکانیکی است. به عنوان مثال تصویر زیر را گیره «نوع ماتسوبا» می نامند. گیره تشکیل شده از صفحه فشار، پیچ گل میخ، جک، و مهره گیره "برگ شل" نامیده می شود.

علاوه بر این، با توجه به شکل قطعه کار، اشکال مختلف صفحات پرس کننده را می توان انتخاب کرد تا با اشکال مختلف قطعه های کاری مطابقت داشته باشد.