چگونه قطعات کار ساخته شده از مواد مختلف را بچرخانیم

Nov 05, 2024

پیام بگذارید

 

 

 

من تراش فولاد

 

فولاد را می توان به فولادهای غیر آلیاژی، فولاد کم آلیاژ و فولاد پر آلیاژ طبقه بندی کرد که همه اینها بر توصیه های پردازش تراشکاری تأثیر می گذارد.

 

 turning

▲ چرخش

 

1. تراشکاری فولاد غیر آلیاژی

 

طبقه بندی مواد: P1.1

 

فولاد غیر آلیاژی می تواند تا 0.55 درصد کربن داشته باشد. فولاد کم کربن (محتوای کربن < 0.25%) به دلیل دشواری در شکستن تراشه و تمایل به تشکیل لبه های ساخته شده نیاز به توجه ویژه دارد.

 

برای برش و کنترل موثر تراشه ها، باید از بالاترین نرخ خوراک ممکن استفاده شود. اکیداً توصیه می شود از درج تیغه های تکمیل کننده استفاده کنید.

 

استفاده از سرعت های بالای برش به جلوگیری از تشکیل لبه های ساخته شده کمک می کند، که می تواند تأثیر منفی بر پرداخت سطح داشته باشد. لبه برش تیز و هندسه برش سبک می تواند تمایل به ایجاد لبه های ساخته شده را کاهش دهد و از آسیب تیغه جلوگیری کند.

 

2. تراشکاری فولاد کم آلیاژ

 

turning

▲ چرخش

 

طبقه بندی مواد: P2.x

 

ماشینکاری فولاد کم آلیاژ به محتوای آلیاژ و عملیات حرارتی (سختی) بستگی دارد. متداول ترین مکانیسم های سایش در این گروه، سایش دهانه و سایش پهلو است. برای مواد سخت شده، تغییر شکل پلاستیک در ناحیه برش به دلیل گرمای زیاد نیز یک مکانیسم سایش رایج است.

 

برای فولاد کم آلیاژ سخت نشده، گریدها و هندسه های ترجیحی از سری فولاد توصیه می شود. برای مواد سخت شده، استفاده از گریدهای سخت تر (نمرات چدن، سرامیک و CBN) سودمند است.

 

3. تراشکاری فولاد پر آلیاژ

 

طبقه بندی مواد: P3.x

 

فولاد پر آلیاژ شامل فولادهای کربنی با محتوای کلی آلیاژی بیش از 5٪ است. این گروه شامل مواد نرم و سخت است. محتوای آلیاژ و سختی بالاتر منجر به ماشینکاری ضعیف تر می شود.

 

برای فولادهای کم آلیاژ، گریدها و هندسه های ترجیحی باید انتخاب شوند.

 

فولادهای با محتوای آلیاژی بیش از 5 درصد و سختی بیش از 450 HB دارای الزامات اضافی برای مقاومت در برابر تغییر شکل پلاستیک و استحکام تیغه هستند. استفاده از مواد سخت تر (چدن، سرامیک و CBN) را در نظر بگیرید.

 

 

دوم تراشکاری فولاد ضد زنگ

 

فولاد ضد زنگ را می توان به فولاد فریتی/مارتنزیتی، آستنیتی و دوبلکس (آستنیتی/فریتی) طبقه بندی کرد که هر کدام توصیه های پردازش چرخشی خاص خود را دارند.

 

1. تراشکاری فولاد ضد زنگ فریتی و مارتنزیتی

 

طبقه بندی مواد: P5.1

 

این فولاد ضد زنگ به عنوان فولاد طبقه بندی می شود، بنابراین به عنوان P5.x طبقه بندی می شود. توصیه‌های کلی ماشین‌کاری برای این نوع فولاد شامل گریدها و هندسه‌های فولاد ضد زنگ ما می‌شود.

 

فولاد مارتنزیتی را می توان تحت شرایط سخت شده پردازش کرد که به مقاومت بیشتری در برابر تغییر شکل پلاستیک در تیغه ها نیاز دارد. استفاده از نمرات CBN با HRC=55 و بالاتر را در نظر بگیرید.

 

2. چرخش فولاد زنگ نزن آستنیتی

 

turning

▲ چرخش

 

طبقه بندی مواد: M1.x و M2.x

 

فولاد زنگ نزن آستنیتی رایج ترین نوع فولاد ضد زنگ است، از جمله فولادهای ضد زنگ فوق آستنیتی با محتوای نیکل بیش از 20٪.

 

نمرات و هندسه های توصیه شده شامل نمرات CVD و PVD ما برای فولاد ضد زنگ است.

 

برای برش قطع شده یا مواردی که چکش تراشه یا گرفتگی تراشه مکانیزم های سایش اولیه هستند، از درجه های PVD استفاده کنید.

 

ملاحظات دیگر:

  • همیشه از مایع خنک کننده برای کاهش سایش دهانه و تغییر شکل پلاستیک استفاده کنید و بزرگترین شعاع دماغه ممکن را انتخاب کنید.
  • از درج های گرد یا زوایای برش اصلی کوچک برای جلوگیری از سایش بریدگی استفاده کنید.
  • لبه های ساخته شده رایج هستند و بر روی سطح و عمر ابزار تأثیر منفی می گذارند. از لبه‌های تیز و/یا هندسی با زوایای چنگک مثبت استفاده کنید.

 

3. تراش دوبلکس (آستنیتی/فریتی) فولاد ضد زنگ

 

طبقه بندی مواد: M3.4

 

محتوای آلیاژ بالاتر در فولاد ضد زنگ دوبلکس ممکن است به نام هایی مانند فولاد ضد زنگ فوق دوبلکس یا حتی هایپر دوبلکس منجر شود. هرچه استحکام مکانیکی بالاتر باشد، ماشینکاری این مواد دشوارتر است، به خصوص در مورد تولید گرما، نیروهای برش و کنترل تراشه.

 

نمرات و هندسه های توصیه شده شامل نمرات CVD و PVD ما برای فولاد ضد زنگ است.

 

ملاحظات دیگر:

  • برای بهبود کنترل تراشه و جلوگیری از تغییر شکل پلاستیک از مایع خنک کننده استفاده کنید. برای خنک کردن بهینه از ابزارهایی با منبع خنک کننده داخلی استفاده کنید.
  • از زوایای برش اصلی کوچکتر استفاده کنید تا از سایش بریدگی و ایجاد سوراخ جلوگیری شود.

 

 

III تراشکاری چدن

 

 turning

▲ چرخش

 

چدن عمدتاً از پنج نوع تشکیل شده است:

  • چدن خاکستری (GCI)
  • چدن داکتیل (NCI)
  • چدن چکش خوار (MCI)
  • آهن گرافیت فشرده (CGI)
  • چدن داکتیل آستنیتی (ADI)

 

چدن یک آلیاژ آهن-کربن با محتوای سیلیکون در محدوده 1-3% و محتوای کربن بیش از 2% است. این یک ماده با تراشه کوتاه است که در اکثر موارد کنترل تراشه خوبی دارد.

 

برای بیشتر مواد چدنی، گریدها و هندسه های چدن ما توصیه می شود. برای سرعت های بالاتر برش در چدن خاکستری، سرامیک و نمرات CBN توصیه می شود.

 

 

سوپرآلیاژهای مقاوم در برابر حرارت تراشکاری IV (HRSA)

 

آلیاژهای مقاوم در برابر حرارت استحکام مکانیکی و مقاومت خزشی فوق العاده ای از خود نشان می دهند (تمایل به تغییر شکل آهسته جامدات تحت تنش). آنها همچنین مقاومت خوبی در برابر خوردگی و اکسیداسیون دارند. HRSA را می توان به چهار دسته مواد تقسیم کرد:

  • مبتنی بر نیکل (به عنوان مثال، Inconel)
  • بر پایه آهن
  • بر پایه کبالت
  • آلیاژهای تیتانیوم (که می توانند تیتانیوم خالص یا تیتانیوم با ساختار و ساختار باشند)

 

قابلیت ماشینکاری برای آلیاژهای مقاوم در برابر حرارت و آلیاژهای تیتانیوم، به خصوص در شرایط پیری ضعیف است و الزامات ابزارهای برش به ویژه بالاست. استفاده از لبه های برش تیز برای جلوگیری از تشکیل لایه های به اصطلاح سفید با سختی و تنش پسماند متفاوت بسیار مهم است.

 

مواد HRSA:هنگام تراشکاری مواد HRSA، معمولاً از مواد PVD و سرامیک استفاده می شود. هندسه ابزار بهینه سازی شده برای HRSA توصیه می شود.

 

آلیاژهای تیتانیوم:در درجه اول از گریدهای بدون پوشش و PVD استفاده کنید. هندسه های بهینه شده برای HRSA نیز توصیه می شود.

 

استانداردهای سایش متداول برای تیتانیوم و آلیاژهای با دمای بالا شامل سایش بریدگی است. برای عملکرد بهینه این دستورالعمل ها را دنبال کنید:

  • از زاویه برش اصلی کمتر از 45 درجه استفاده کنید.
  • از رابطه صحیح بین قطر درج/شعاع دماغه و عمق برش اطمینان حاصل کنید.
  • هنگام استفاده از فرز سطح شیب دار یا چند پاس، عمق برش بیشتر از {0}}.25 میلی متر (0.0098 اینچ) توصیه می شود.
  • همیشه هنگام چرخاندن آلیاژهای با دمای بالا و تیتانیوم از خنک کننده استفاده کنید تا جریان کافی و جهت مناسب را تضمین کنید.
  • هنگام استفاده از سرامیک، برای به حداقل رساندن ایجاد سوراخ در هنگام ورود و خروج از برش و دستیابی به عملکرد مطلوب، پخ زدن پیش توصیه می شود.

 

 turning

▲ چرخش

 

 turning

▲ چرخش

 

 

V تراشکاری مواد فلزی غیرآهنی

 

این گروه شامل فلزات نرم غیرآهنی مانند آلومینیوم، مس، برنز، برنج، کامپوزیت های زمینه فلزی (MMC) و منیزیم است. قابلیت ماشینکاری بسته به عناصر آلیاژی، عملیات حرارتی و فرآیندهای ساخت ( آهنگری، ریخته گری و غیره) متفاوت است.

 

تراشکاری آلیاژهای آلومینیوم

 

طبقه بندی مواد: N1.2

 

همیشه از تیغه هایی با شکل پایه مثبت و لبه های تیز استفاده کنید. گریدهای بدون پوشش و PCD ترجیح داده می شوند.

برای آلیاژهای آلومینیوم با محتوای Si بیش از 13٪، باید از PCD استفاده شود، زیرا ابزارهای کاربید ممکن است طول عمر آنها را به طور قابل توجهی کاهش دهند.

 

خنک کننده ها در ماشینکاری آلومینیوم عمدتاً برای براده برداری استفاده می شوند.

 

 

VI تراشکاری فولاد سخت شده

 

تراشکاری فولاد با سختی 55 تا 65 HRC به عنوان تراشکاری قسمت سخت شناخته می شود و جایگزینی مقرون به صرفه برای سنگ زنی است. تراشکاری بخش سخت انعطاف پذیری بیشتر، زمان تحویل بهبود یافته و کیفیت بالاتر را ارائه می دهد.

 

گریدهای مکعبی نیترید بور (CBN) مواد ابزار برش نهایی برای قطعات فولادی سخت شده با سطح سخت شده و القایی هستند. برای فولادهایی با سختی کمتر از 55 HRC، باید از درج های سرامیکی یا کاربید استفاده شود.

از نمرات CBN بهینه شده برای تراشکاری قطعات سخت استفاده کنید.

 

از پایداری خوب دستگاه و گیره اطمینان حاصل کنید.

 

از کوچکترین عمق برش ممکن برای دستیابی به حداقل زاویه برش اصلی استفاده کنید و از آماده سازی مناسب لبه برای افزایش عمر ابزار استفاده کنید.

 

 

ارسال درخواست