طبقه بندی سخت افزار پیچ چیست؟

به طور کلی به قطعات استاندارد ساخته شده از فلز اشاره دارد ، که معمولاً شامل قطعات following {0} following زیر است:

1. پیچ:

دسته ای از اتصال دهنده ها از یک سر و پیچ (استوانه ای با نخ خارجی) تشکیل شده است که برای چسباندن و اتصال دو قسمت از طریق سوراخ ها باید با یک مهره ترکیب شود. به این شکل از اتصال به اتصالی پیچیده گفته می شود. اگر مهره از پیچ پیچ خورده باشد ، دو قسمت را می توان از هم جدا کرد ، بنابراین اتصال پیچ یک اتصال جدا شده است.

2. گل میخ:

اگر سر وجود نداشته باشد ، فقط یک نوع اتصال دهنده ها با نخ های نخ دار در هر دو انتها وجود دارد. هنگام اتصال ، یک انتها باید با یک سوراخ نخ داخلی قسمت را پیچ کنید ، انتهای دیگر با یک سوراخ از طریق قسمت عبور می کند و سپس مهره پیچ می شود ، حتی اگر این دو قسمت به یک کل بچسبند. این شکل از اتصال اتصال گل میخ نامیده می شود و همچنین یک اتصال قابل جابجایی است. عمدتاً در مورد یكی از قسمتهای متصل با ضخامت زیاد ، ساختار جمع و جور یا به دلیل برداشت مكرر از آن استفاده می شود ، استفاده از اتصالات پیچیده مناسب نیست.

3. پیچ:

همچنین این نوع بست ها از سر و پیچ تشکیل شده است که می توان به وسیله آنها به سه دسته تقسیم کرد: پیچ های دستگاه ، پیچ های مخصوص بست و پیچ های مخصوص مخصوص. پیچ های ماشینی در درجه اول برای قسمت محکم که به صورت محکم است بکار می رود ، با اتصال اتصال بین یک قسمت با یک سوراخ از طریق آن ، و نیازی به جفت مهره نیست (این اتصال به اتصال پیچ گفته می شود و همچنین یک اتصال قابل جدا شدن است ؛ می تواند همچنین برای بستن اتصالات بین دو قسمت از طریق سوراخ ها با یک مهره استفاده می شود). پیچ های چفت در درجه اول برای اطمینان از موقعیت نسبی بین دو قسمت استفاده می شوند. پیچ های مخصوص استفاده مانند پیچ ​​های حلقوی حلق آویز برای بلند کردن قطعات استفاده می شود.

4. مهره:

با سوراخ های نخ داخلی ، شکل به طور کلی به عنوان یک ستون شش ضلعی مسطح نشان داده می شود ، بلکه همچنین در یک ستون مربع مسطح یا استوانه مسطح مسطح ، با پیچ ، گل میخ یا پیچ های دستگاه ، برای چسباندن هر دو قسمت استفاده می شود ، و آن را یک کل می کند.

5. پیچ خود بهره برداری:

مشابه پیچ های ماشین ، اما نخ روی پیچ یک پیچ مخصوص پیچ خوردگی است. برای اتصال اتصال دو مؤلفه فلزی نازک ، ساخت آن یک کل ، لازم است که این جزء از قبل سوراخ های کوچک ساخته شود ، زیرا پیچ دارای سختی بالایی است ، می توان مستقیماً درون سوراخ عضو پیچ کرد ، به طوری که این جزء رشته داخلی مربوطه را تشکیل داد. این شکل اتصال نیز یک اتصال قابل جدا شدن است.

6. پیچ های چوبی:

همچنین به پیچ ماشین شبیه است ، اما نخ روی پیچ ، یک پیچ مخصوص چوبی مخصوص پیچ است که می تواند مستقیماً درون یک عضو چوبی (یا بخشی) پیچ خورده شود و برای ایمن سازی یک قسمت فلزی (یا غیر فلزی) با یک از طریق سوراخ و یک عضو چوبی. این اتصال همچنین یک اتصال قابل جدا شدن است.

7. واشر:

طبقه ای از اتصال دهنده ها به شکل حلقه مسطح. قرار دادن بین سطح پشتی پیچ ، پیچ یا مهره و سطح قسمت اتصال نقش مهمی در افزایش سطح سطح تماس قسمت اتصال یافته ، کاهش فشار سطح واحد و محافظت از سطح قسمت متصل از آسیب دیده دارد. ؛

8. حلقه:

در دستگاه ، شکاف شافت تجهیزات یا شکاف سوراخ نصب شده است و به عنوان روشی برای جلوگیری از حرکت قطعات در شافت یا روی سوراخ عمل می کند.

9. پین:

به طور عمده برای موقعیت یابی قسمت ها ، بعضی از آنها همچنین می توانند برای اتصال قسمتها ، رفع قطعات ، انتقال نیرو یا قفل شدن سایر اتصال دهنده ها استفاده شوند.

10. پرچ:

دسته ای از اتصال دهنده ها که از دو قسمت سر و میخ ناخن تشکیل شده اند ، برای بستن دو قسمت (یا اجزای دارای سوراخ ها) که آنها را به هم وصل می کند تا آن را به کل تبدیل کند. این شکل از اتصال ، اتصال پرچ یا همان پرچ نامیده می شود. به غیر قابل جابجایی وصل می شود. ناخن های قسمت باید خراب شوند تا دو قسمت متصل به هم جدا شوند.

11. مونتاژ و اتصال زیر

ترکیبی از اتصال دهنده ها ، ترکیبی از یک نوع اتصال دهنده ها است که توسط ترکیبی از پیچ دستگاه (یا پیچ ، پیچ خود تامین کننده) و یک واشر تخت (یا واشر فنری ، واشر قفل) و نوعی از اتصال دهنده ها تهیه می شود. پیچ ، مهره و واشر مانند یک سازه فلزی که به یک پیچ بزرگ شش ضلعی با استحکام بالا متصل است.

12. ناخن های جوشکاری:

اتصال دهنده ناهمگن متشکل از میله ناخن و سر بدون ناخن (یا سر بی روح) که با جوش دادن به یک قسمت (یا عضو) برای اتصال مجدد به قسمت دیگر ایمن است.